بهسود پرس ، بررسی معضل کوچیگری در افغانستان

صفحه اصلی فرهنگ و اندیشه اشباع کاذب

اشباع کاذب

پنجشنبه, ٠٩ سرطان ١٣٩٠       مدیر وبسایت

- به تو میگویم که تو یک قوماندان نه ، بلکه بعنوان یک عسکر( سرباز) ، گوسفند کوچی را سَر زراعت ده نشین بامرمی(گلوله) بزن ، طوری بزن که مُردارنشود ، گوشتش حلال بیار و با عسکرایت بخور.

این سخنان والی میدان وردک بود که در حضور بیش از 40 تن از ریش سفیدان ومتنفذین بهسود خطاب به قوماندان امنیه ولسوالی حصه اول بهسود اظهار میکرد.

کوچی علی رغم اظهارات رسمی مقامات بلندپایه حکومت( که وعده کرده بود در سال جاری از حضور و تهاجم کوچیان به بهسود و دیمیرداد جلوگیری میکند) به پیمانه وسیع نه تنها از ساحه دیمیرداد ، تیزگ ، دشت گوله ودشت سیاه ریگ حضورمسلحانه بهم رسانیده بود بلکه بصورت غافلگیرانه و گسترده وارد کوههای هلمند و نقاط مشرف بر "کوتل آجه گگ" ، "دان سیاسنگ" و "کوتل اونی" شده بود، کاریکه در طول 7-8 سال اخیر کوچیان کمتربدان توجه میکرد. کوتل اونی ، دان سیاسنگ و کوتل آجه گگ برای 10 ولسوالی هزاره نشین یک نقطه استراتژیک است که درصورت بسته شدن آن ، عملا راه ارتباطی هزاره جات با مرکز کشور و سایر ولایات بسته شده ودر واقع هزاره جات در محاصره قرار میگرفت ، ازطرف دیگر این سه نقطه نامبرده بیش از نیم قرن است که در انتظار فعال سازی یکی از بزرگترین معدن آهن جهان (باارزش بیش از 3 هزارمیلیارد دالر) است. این درحالیستکه سرگ حلقوی و انکشافی کشور ، تازه خود را به کوتل تاریخی اونی ، درست در چند کیلومتری دره سیاسنگ و کوتل آجه گگ ، رسانیده بود.

سران و بزرگان بهسودی سراسیمه و غافلگیرشده از این موضوع ، نزد والی میدان وردک بعنوان اولین و مستقیم ترین مسئول حکومت آمده بودند ، اعضای شورای ولایتی ، اعضای شورای ولسوالی و سناتوران بهسودی بخشی از ملاقات کنندگان والی بود که دریک بعد از ظهر ماه جوزای 1390 گرد هم آمده بودند. تمامی کسانیکه والی را یکبار ملاقات کرده بودند از اینکه بتوان امتیازی از او به نفع ده نشین گرفت ناامید و سرخورده بودند و تنها آرزوی شان یک خواست ساده بود : والی با مهارت و تعصبی که دارد ، از حضور و سخنان مردم برضد منافع ده نشین بهره برداری نکند وبهترین دست آورد این استکه این جلسه به خیر و خوبی تمام شود ، این نگرانی ، ترس و نا امیدی از والی بحدی جدی شده بودکه رسما دوتن از اعضای شورای ولایتی وابسته به خلیلی و محقق از حضور در جلسه امتناع ورزیده بودند.

پیش از ملاقات ، مردم را جمع کردیم و فیصله نمودیم که چندنفرخاص صحبت کند و از پراکنده گویی پرهیز شود ، گفتم :

- برادرای عزیز شاید همه ما بخواهیم که نقشی داشته باشیم وصحبتی بنمائیم ، مانعی نیست که کسی صحبتی نماید اما یاد مان باشد، ما یک چیز میخواهیم و یک هدف را تعقیب میکنیم و آن اینکه از طریق والی خطر خشونت طلبی کوچی را به حداقل برسانیم و فرصت ماجرا جویی را از کوچی گرفته باشیم تا راه چاره ای پیداشود ، لذا کوشش کنیم که بی خلطه فیر نکنیم ، هر کلام و صحبت ما یک مرمی است که فقط باید بسوی یک هدف واحد فیر شود و آن تلاش برای حفظ جان مردم از خطر کوچی است.

باتوافق نظر عمومی بسوی اقامتگاه والی حرکت کردیم و البته پس از نزدیک نیم ساعت انتظار ، سر و کله والی صاحب پدیدار شد ، مردی میانسال با سابقه کار ژور نالیستی ، اهل چانه زنی ، کلاشی و حرافی و چشم سفید ( پُررو) ، در همان دقایق اول مجلس تحت تاثیر والی قرار گرفت :

- اُ برادرای عزیز مه چی کده میتانم ، ای کار از ساحه صلاحیت مه خارج است ، شما خو میفامین که این مسئله سیاسی شده و به آن دست زده نمیشه ، خلیلی صاحب ، محقق و مدبرصاحب کرده نمیتانه مه چطور میتانم جلوی کوچی را بگیرم ، شما خو میگین فرمان ، کدام فرمان ؟ اُ سناتور صاحبا این فرمانی که میگین و در رسانه ها از آن از گفته میشه کجاست چرا یکدفه به مه نشانش نمیدهید؟ مه خو کدام فرمان از بالا جای دریافت نکرده ام که پیش کوچی را بگیرم ، مه یک مامورم ، تا فرمانی نیاید سرخود کاری کرده نمیتوانم. البته اینطور نبوده که بیکاربوده ام ، هم در حد رفع تکلیف وهم درحد ادای تکلیف وظیفه خود ره به انجام رسانیده ام و بیطرفانه همه نظرات و اتفاقات را به حکومت مرکزی گزارش داده ام ، اگرکوچی آمده و گفته که ده نشین از طرف ایران تحریک میشه هم بدون دخل و تصرف به حکومت گزارش داده ام و اگرده نشین آمده و گفته که کوچی از طرف طالب و پاکستان تحریک میشه هم آنرا به حکومت رسانده ام ، پیام امروز شما راهم بدون کم وکاست به حکومت مرکزی وبه رئیس جمهور میرسانم .

متوجه میشوم که داریم دست بسر میشویم و دست خالی برمیگردیم ، برای همین اجازه صحبت میگیرم و میگویم :

- بسیار خوب آقای والی ما میپذیریم که شما بی طرفید و طرفداری کوچی را نمیکنید ‍، لطفا دوسوال مارا نیز به حکومت مرکزی برسانید ، اول اینکه چرا کوچی امسال در ساحه ای آمده که قبلا به این پیمانه وسیع وارد آن نمیشد و حالاکه آمده چرا برخلاف سالهای گذشته بدنبال ماجرای جوئی است ، عمدا وارد زراعت مردم شده و با ایجاد خسارت ، ده نشین را تحریک میکند؟ سوال دوم این استکه کوچی خو فقط مربوط بهسود نمیشه ، همین کوچی در خوست ، پکتیا ، لوگر و جلال آباد هم رفت و آمد میکند ، همین کوچی را ببینید در میدان وردک هم آمده است اما در هیچیک از این جاها به زراعت مردم خسارت وارد نمیکند ، چرا وقتی در ساحه مردم هزاره میرسد دست به غارت و خشونت میزند؟ آقای والی اگر به شما فرمانی برای ممانعت از ورود کوچی نرسیده و شما دراین باره مسئولیتی ندارید ، بسیارخوب ، ولی محافظت از جان مردم و جلوگیری از خشونت میان اتباع افغانستان که دیگر نیازمند فرمان نیست ، مهمترین ماموریت و مسئولیت یک حاکم محلی چیست ؟ جزاینکه باید ازجان مردم محافظت شود و پیش خشونت گرفته شود ، کوچی هم اولاد همین وطن است و ده نشین بهسودی نیز اولاد همین آب خاک است ، پیش خشونت و خونریزی بین اتباع افغانستان رابگیرید ، وقتی کوچی وارد قریه جات و زراعت مردم میشود این یعنی ماجراجویی و اعلان جنگ ‍!

- بسیار خوب آقای ؟ ( خطاب به من) ببخشید نامتان چیست ؟ ( میگویم : ناصر)

- آقای ناصر ! به ولسوال و قوماندان امنیه دستورمیدهم که از ورود رمه و گوسفندکوچی به زراعت مردم ممانعت کنند.

- کی این کار را میکنید؟

- همین حالا؟

بعد به ولسوال و قوماندان امنیه ، جداگانه تلفن میزند و بصورت جدی دستورمیدهد که گوسفندکوچی را سر زراعت مردم با مرمی بزند،بعد دستورمیدهد که فلان کلان کوچی بیاید تا به آنها نیز اخطار لازم را بدهد ، اما به او گفته میشود که فلان کلان کوچی در دسترس نمیباشد ، جلسه با دست آوردی غیرقابل انتظار به پایان میرسد و همه خوشحال برمیگردند ، مردم بقدری خوشحالند که فراموش میکنند که یکساعت بعد با رئیس اداره امور وقت ملاقات دارند و متاسفانه از 40 نفر فقط 7-8 نفر باقی میماند ، با ناراحتی و به شوخی میگویم :

- این مردم خوش باور را ببینید چه زود اشباع کاذب شدند و زود پراکنده شدند تا اخبار دست آورد شان را به زنانشان داغ و تازه برسانند! آآ

اشتراک با دوستان:

• بوکمارک
• پرينت
• ويب سايت دليشز
• فسبوک
• توويتر
• بالاترين
• هات ميل
• گوگل باز
• ويب سايت ديگ

اين صفحه را با دوستان خود از طريق ويب سايت هاي شبکه هاي اجتماعي به اشتراک بگذاريد!

نظر ها (0)

نام:
آدرس ايميل:
نظر شما: