صفحه اصلی دیدگاه ها بحران کوچی از کجا شروع شد؟

بحران کوچی از کجا شروع شد؟

شنبه, ١٨ سرطان ١٣٩٠       داکترناصر

 

سال 1385 من به اتفاق خانواده ام سفر تفریحی به بهسود داشتم همان سال برای اولین بار پس از حدو سه دهه کوچیان مسلح بسوی بهسود سرازیر شده بودند ، شیوه ورود کوچی سوال بر انگیز بود ، آنها از کوهها کوشش داشتند که وارد قریه جات شوند به اعتراضات وتذکرات ده نشینان نیز توجهی نمی کردند ، همانسال مطابق معلومات غلام حسین ناصری وکیل میدان وردک در پارلمان یک چوپان خلع سلاح شده ده نشین با چوپان مسلح کوچی در گیرمیشود و در این درگیری متاسفانه چوپان ده نشین توسط کوچی کشته میشود ، مردم ده نشین به والی وقت که اتفاقا مدتی قاضی نیز بوده است شکایت میکند ، والی در جواب شاکیان و متضررین می گوید :

-         کشته میدان جنگ خونخواهی ندارد.

مردم با دلی شکسته ، پرخون و ناکام از داد خواهی به قریه باز گشته و سال بعد برای خونخواهی سر راه کوچی سنگر گرفته و خواهان تحویل آمرین و عاملین قتل چوپان ده نشین میشوند ، کوچی که از برتری اسلحه و آتش برخوردار بوده است دست به قتل بیشتر ده نشینان زده و بحران شعله ور میشود ، حکومت دخالت کرده و بجای ریشه یابی و مشخص سازی و محاکمه ماجرجویان و قاتلین و دلجویی از متضررین ، برخورد سیاسی نموده و برای کشته شدگان دوطرف لقب شهید داده و به طرفین بعنوان خسارت ، پول نقد توزیع کرده و فرمان خروج موقت کوچیان را صادر میکند ، کوچی نیز به فراست متوجه میشود که وارد روند پرسودی شده است لذا با سوء استفاده از ضعف و فساد حکومت وبه بهانه ممانعت ده نشینان از ادامه سفرشان، رمه های شان را وارد زراعت و قریه جات نموده و با غارت اموال مردم و به آتش کشیدن خانه های ده نشینان از زحمت رفتن به مناطق مرکزی خلاص میشوند و از طرف دیگر در پایان سفر ، حکومت پول گزافی بعنوان خسارت به آنان پرداخت کرده و سبب تشویق دیگر کوچیانی میشود که هرگز در گذشته به بهسود و هزاره جات نمی آمده اند در نتیجه هرسال برتعداد آنان و رمه های شان افزوده شده و هرسال وسعت ، عمق و پیچیدگی بحران را زیاد تر شده و یک معضل کوچک محلی تبدیل به بحران ملی شده و اینک کوچی هراسی در کنار طالب هراسی اهرم فشاردیگری شده است برای باجخواهی های بیشتر و بیشر حلقات خاص از مردم افغانستان .

دراین بحران آفرینی هرساله توسط کوچی سودهای سیاسی و اقتصادی فراوانی عاید حالشان شده است بعنوان مثال اگر سود اقصادی ناشی از غارت اموال ده نشینان و چریده شدن رمه ها از زراعت مردم (بجای علوفه های وحشی) صرف نظر شود ، تاکنون دولت به کوچیان بعنوان خسارت بیش از 500 میلیون افغانی پول نقد پرداخت نموده است این درحالیستکه به ده نشینان تاکنون حدود 100 میلیون  خسارت پرداخت کرده است ، علاوه بر این دولت وعده توزیع زمین و پول بیشتر نیز به کوچیان نموده است که خود سبب تشویق و مسابقه تعداد بیشتری تحت نام کوچی برای ورود مسلحانه به بهسود و دیمیرداد و خوات شده است ، در طول این مدت کوچی دریافته است که هرچه بیشتر ماجراجویی و خشونت طلبی نماید از امتیازات بیشتری نیز برخوردار خواهد شد.

درتمام این مدت اقدامات مدیران و رهبران سیاسی پس از وقت ، مقطعی ، نمایشی بوده و زمانی واکنش نشان داده اند که کوچی وارد زراعت مردم شده ، دست به قتل ، غارت اموال و آتش زدن قریه ها زده است و با خروج موقت کوچیان ، اینان نیز مسئله را به فراموشی سپرده اند تا اینکه دو باره سال بعدکوچی سزازیر شده است.

اشتراک با دوستان:

• بوکمارک
• پرينت
• ويب سايت دليشز
• فسبوک
• توويتر
• بالاترين
• هات ميل
• گوگل باز
• ويب سايت ديگ

اين صفحه را با دوستان خود از طريق ويب سايت هاي شبکه هاي اجتماعي به اشتراک بگذاريد!

نظر ها (1)

• شنبه, 18 سرطان 1390 | فرهنگ
  آرزودارم این نوشته ها بتواند سوال های را که دراین قسمت نزدم موجود است پاسخ دهد. که به عنوان نمونه می توان مطرح کرد که آیا این تجارت بالای اقوام نیست که هرسال مجموعه ی را به نام کوچی بالای مجموعه ی دیگر بنام ده نشین روان می کند تاآنها را قتل وتاراج وآواره کند؟ کی ها از این سود می برد وبه چی اندازه سود می برد؟ چرا این ددمنشان بالای خون مردم تجارت می کنند؟ آیا اینها از انسانیت بریده اند؟ ؟؟؟؟؟ ؟؟؟ ؟

نام:
آدرس ايميل:
نظر شما: